உயிராய்
இருக்கின்றேன்
சிநேகிதியே
நீ - நலமா?
உன்னவர்
நலமா?
என் விசுவாசங்களில்
உன் - திருமண
அழைப்பிதல்
மட்டும் - என்னோடு
தேசம்
கடந்து
போனாய்
நேசத்தையுமா?
காலமாற்றம்
நட்பையும்
நசுக்கி விட்டதா?
நட்பை
புரிய வைத்த
நட்பின்
சிற்பி - நீ
உன்னை - நான்
செதுக்கலாமா?
கீட்ஷின்
கவிதைகளுள்
முகம் புதைத்து
கரம் - பற்றியபோது
காதலா
இருந்தது?
நட்பல்லவா!
மறந்ததேன்
நண்பியே?
உன்
நெஞ்சில்
நிலைத்திருந்து
நிறம் மாறிப்போன
நியதியா - நான்
காலம்
கடக்கும் - கனிவாய்
உனக்கொரு
பதில் தரும்
காத்திரு - பின்
மடல் எழுது
என்னவளே
நினைவுகளை
சுமந்து கொண்டு
நீ வந்திருந்தாயாம்
வந்திருப்பேன்
வாசலில் - சத்தியம்
இடறி விட்டது
நெஞ்சமே
கடைசி முறையாய்
நீ - தந்த
சர்க்கரைப்
பொங்களை விட
உன் வரவு
எனக்கு
இனித்தது
என்ன செய்வது
நாம்
சந்திக்காதிருப்பது
சமூகத்தின்
சம்பிரதாயமல்லவா?
பிரியமே
இறந்தது
காலங்கள்தான்
கனவுகளல்ல
நிசப்தமில்லா
உலகில்
நிதர்சனமான
அன்பு இது
காத்திருப்பதும்
கஷ்டமல்ல
மீறினால்
நாளை
நானும் - நீயும்
சந்திக்கலாம்
உன்
குழந்தைகளுடனும்
நம் - கனவுக்
குழந்தைகளுடனும்
இப்பொழுதே
நான்
பிறக்க வேண்டும்
இறைஞ்சலில்லா
நேசிக்கும்
நெஞ்சங்களின்
கொஞ்சலில்
இப்பொழுதே - நான்
பிறக்க வேண்டும்
ஆத்தா
பால் கொடுக்க
தாத்தா
வாரியணைக்க
றாத்தா
கொஞ்சி விளையாட
இப்பொழுதே - நான்
பிறக்க
வேண்டும்
இம்சையை
அழிக்க வந்த
அவதார புருஷர் - போல
இப்பொழுதே - நான்
பிறக்க
வேண்டும்
தீர்மானித்த
திகதிகள்
வர மறுத்தும் - வலுவாய்
இப்பொழுதே - நான்
பிறக்க வேண்டும்
உங்களால் ......
கால்கள்
சுடுகின்றன
நிற்பதற்கு
நிழல் வேண்டும்
வன்முறை வெயில்
வாட்டிக் கொண்டிருக்கிறது
தேகம் - கறுத்து
சிதைந்து
போனேன் - நான்
நாய்களும்
முகர்ந்து பார்த்து
சீ..
மனித இறைச்சி
நீண்ட குழலில்
வாசம் செய்த
நீசனொன்று - என்
நெஞ்சில்
புகுந்த போது
இறந்து
போனேன் - நான்
வருவேனென்ற
வெண்புறா விருந்தாளி
வரவேயில்லை
இறந்து
போனேன் -
நான்
எனக்கு
எம சபையில் - தீர்ப்பு
"மீண்டும்
தமிழனாய் பிற
நரகம்
அனுபவி"
மழுங்கியது
கூர் பார்த்து
போடப்பட்டது
உறைக்குள்
மனித நேயம்
கைது செய்யப்பட்டு
தள்ளப்பட்டது
சிறைக்குள்
முழு நிலவு
வளர மறுத்து
ஒளிந்து கொண்டது
பிறைக்குள்
பிரார்த்தனைகள்..
வேண்டுதல்கள்...
ஜெபங்கள்...
எல்லாமே - நாட்சுவர்
அறைக்குள்
வந்த இரவு
வழி தவறி
புகுந்து கொண்டது
கறைக்குள்
இப்போதெல்லாம்
மனித - உயிரிருப்பது
துப்பாக்கி
ரவைக்குள்
ஒரு
எண்ணம் - இது
புதிய
திருப்பமென்று
இனி
இரட்சிக்கப்படுவோம்
என்ற
எண்ணமாய்
மாலைவரை - மகிழ்ந்திருக்க
காலையில்
கனவெல்லாம்
கவிழ்ந்திருக்கும்
இறந்து போன
இந்தக் கணம்
வரையிலும் கூட
நம்பிக்கையிருக்கிறது
இருந்தும்
நெஞ்சினுள்
நிறம் மாறிப்போன
நியதிகள்
வார்த்தைகள் தொடங்கி
வருடங்கள்
முடிகின்றன..
பட்டதென்னவோ
வேட்டுக்காயங்களும்
வெட்டுக்காயங்களும்
ஆனாலும்
அப்பாவி - நான்
வேறுபாடு - நீங்கி
வாழ்வில்
மாறுபாடு - வர
விழித்தே இருக்கின்றேன்
காண்பது
கனவாகக் கூடாது
என்பதற்காக
வார்த்தைப்
புழுதியில் - வேர்த்துப்
புரையோடிப்போன
நம்பிக்கையை
நம்பலாம் - நாளைவரை
நாளை மறுநாள்...?
